राम नाथ शास्त्री दीयां होर मसहूर ग़ज़लां दा इक संग्रह।
अन्य ग़ज़लां
Other Ghazals
Ghazals·1 min read
ग़ज़लां (56)
सवाङ स्हाड़ै ए जैहर, पीना हा कुन्ने ?
चोर मनै इच्च जड़े बसांदे
साथी हा इक सुडाऽ मेरा, अस हस्से-रोए हे
जु़आनी गी डाडवा जे उ'यै चतर ऐ,
जेड़ा बज्झा दा चलदा ऐ, उसी कु'न आखै सैलानी ?
ज़िन्दगी दी किश्ती अपनी म्हेश इक हलचल च ऐ
बस, नां तेरा जपदा र'मां- ए मिगी मन्जूर नेईं
वक्त ने के-के अजें दुर्गत बनानी ऐ तेरी
बिन बोल्ले समझोइयां गल्लां
ओह स'बनें नै सांझां नभांदा नेईं ऐ
तुसें दोद्धी चाननी दिक्खी ऐ, मटमैली चाननी नेईं दिक्खी
Ghazals
तुसें दोद्धी चाननी दिक्खी ऐ, मटमैली चाननी नेईं दिक्खी
Tusen Doddhee Chaannee Dikkhee Ai Mtmailee
Read More→नज़रें च दूई दे न्हेरे होई गे
गर्दशें चा निकलने दा कोई रस्ता होना ऐ
घेरे दा ऐ मतें मगर, घेरे च कोई नेईं
बड़ी लचार धरती ऐ, समझ कोई निं सार आई
इस बस्ती दे लोक भलोके, जा उं'दी तकदीर बनी जा
निकलो इस थाहरा निकलो, कोई शैल ठिकाना दिक्खो
भार चित्तै दा भाएं चकोंदा नेईं
इक रसम गै सेही, पर की रसम पालचै
अ'न्ने अग्गें नच्चे, गीत बोलें गी सुनाए
अपनी गै अख्ख नजरी दी निगहबान नेईं रही
मते बारी रुत्तें भाएं फेरा पाया
बहारें दा इंतज़ार, ए कुसने कीता ऐ ?
मौती दा हुसन जेल्लै ए पनछानदे न लोक
भीड़ें च लोक अनगिनत आपूं-चें लड़ै दे
रस्ते इच्च गै डेरे की ला करना ऐ
बत्ता दा इक नशा जे हा, सरशार होई गे
जढ़े रोइयै होए पूरे, सुफल ओ सफर नेईं होए
काश ज़खमी ए कदैं जज़बात अंगारे होंदे
कु'न कु'सैगी सिक्ख देए कोदी ऐ इन्नी मजाल
मिलदे न हस्सी-हस्सियै सौ यार आदमी
इक पीढ़ी ज़ुरम करदी ऐ, भरदी ऐ दुई होर
जीने दा मरम समझियै, हसदी चली गेई
मूढ़ माह्नू च किश बचार् नेईं होंदा
बे-मैहरमें दी कैह्रसी हीखी तूं लाई बैठी
मत्तु सुदाइयें आस्तै दुनिया च कोई थाहर नेईं
खुशबू 'शा लाना लाया ऐ
कोई जलन निं होऐ तां जीना मज़ा नई
मौती दा डर ऐ, ज़िंदगी सैहमी दी चलदी ऐ
कोई बी तुगी निं पछानै
बदले नेईं जे अस तां के बदले जमाने न
ज़ुलमते दा तेरे नेहा कारीगर कोई नेईं
दूरा दा हौके भरदे न, चलदे बी डरदे न
हौंकें ते झूरें कन्ने ते तस्कीन धोंदी नेईं
मल्लाह, लोकें 'शा पुच्छन की जे; घाट-किनारे कुत्थें न
Ghazals
मल्लाह, लोकें 'शा पुच्छन की जे; घाट-किनारे कुत्थें न
Mllaah Loken Shaa Puchchhn Kee Je
Read More→तूं-में दे तंग घेरे चा जो न्यारा होई गेआ
कुत्तै बिज्ज हस्सैं, कुत्तै बदल रोए
रस्ते दा थौह कोई नेईं, मंज़ल दा पता नेईं
गज़ल उ'यै नेही इक बी, मना कुदै लखोई जंदी
जि'दी चु'ल्ल धुखदी ऐ, बलदी नेईं ऐ
यूमे हुसैन पर
कूफा के उन बदनसीब लोगों के नाम
मियां डीडो
शेर डीडो जम्वाल
मेरी कताब तेरी कताब
बोल तविये !