ज़ुलमते दा तेरे नेहा कारीगर कोई नेईं,
तेरे आंह्गर मौत रानी, दर-बदर कोई नेईं।
ज़िंदगी फुल्लें च, कंडें इच्छ जां कुदै बी ऐ,
कोई घर ते ऐ उं'दा, मौते, तेरा घर कोई नेईं।
खार चोकस, फुल्लें गी दो दिन बी जीना कथन ऐ,
तेरा दाऽवा- तेरे नेहा चारागर कोई नेईं।
ओ जढ़े तरसन तुगी बस्स तरसदे रेही जंदे न,
उं'दे गित्तै दर्द-बेदन, तेरे अंदर कोई नेईं।
जो तेरे आशक हे, ओ बी कोई तुगी चेत्तै नेईं,
तेरे आंह्गर बे-मरुब्बत, कन्ने नाबर कोई नेईं।
रूप, खुशबू, लोऽ, महब्बत, गीत, गैरत, लोरियां,
ई'दे बारै तेरे आंगर, बे-खबर कोई नेईं।
तेग, ईसा, गांधी, जित्तो, डीडो, रणपत ते हुसैन,
ज़िंदगी दियां यादगारां, तेरा मंदर कोई नेईं।
दाऽ जदू लग्गा तेरा, तूं मौत रानी आमेआं,
मेरे गीतें दे उजाले गी, तेरा डर कोई नेईं।