मौती दा हुसन जेल्लै ए पनछानदे न लोक

Ghazals·1 min read·

मौती दा हुसन जेल्लै ए पनछानदे न लोक,

किज करने-मरने दी तदूं फही ठानदे न लोक।

सुनदे गौ मोजज़ा कुतै, झुकदे न लक्खां सिर,

सुन्ने दे लु'ब्बें रेत गी बस छानदे न लोक।

दाऽवा पछानने दा जि'नेंगी खुदा दा ऐ,

पुच्छो हां, अपने-आपै गी पनछानदे न लोक।

जीवन गी मित्ती समझियै, जो रेह नकारदे खलारदे,

बीते समें दी रेत ओ कैं छानदे न लोक?

हर बत्त जाइयै मुकदी ऐ, डडलें प तांहियै ए,

डडलें गी मत्थे टेकियै सन्मानदे न लोक।

के-के निं दिखदे-सहारदे, के-के निं पींदे जैहर,

झकदे न, शिकवा ओठें पर नेईं आनदे न लोक।

इक-इक ग्राह गी बंदियै शुकराने करदे न,

अपने गै परसे दा कर्दूं मुल्ल जानदे न लोक। ⟐