चोर मनै इच्च जड़े बसांदे,
नजर म्लांदे ओ घबरांदे ।
जे भौरें दा औना अक्खरै,
बेहड़ै फुल्लें गी मत लांदे ।
ओ गीतें दे रसिया लोको,
पैंछी पिंजरै गीत निं गांदे ।
कोयल काली स'बनें प्यारी,
बगले चिट्टे कुसगी भांदे ?
जो मस्ताने ईन दे बंदे,
ओ नेईं द्वारें अलख जगांदे ।
मित्ती बंडदी प्यार ते ममता,
हीरे-मोती फुट्ट पुआंदे ।
बख्ताबरी दी बेशर्मी पर,
भुक्खे मंगते रेह शर्मांदे ।
कलगी, ताज ते राजसंघासन,
जैबघरें इच शोभा पांदे ।
समें गी पुच्छो, उ'थै दस्सग,
हसदे कु'न न, कु'न पछतांदे ।
इन्ना कूड़ा धरम दे नां पर,
की नीं इसगी तीली लांदे ?
मनै दा हीरा नेहरै रुलदा,
जिंदू तै सौ दीप जगांदे ।
लौहके-लौहके खिनें गी सांभो,
ब'रें दे की ओ लाने लांदे ।
अपने गीत बचाओ धारो!
शैहर बधै दे रौला पांदे ।