मल्लाह, लोकें 'शा पुच्छन की जे; घाट-किनारे कुत्थें न

Ghazals·1 min read·

मल्लाह, लोकें 'शा पुच्छन की जे; घाट-किनारे कुत्थें न,

बगदे दरेंआ ते पुछदे नेई- सागर दे नजारे कुत्थें न ?

फही सुन्ने-सुन्ने रस्ते पर, में कल्ला आं, तूं कल्ला ए,

जड़ै रलियै टुरना चाहंदे न, ओ लोक बचारे कुत्थें न ?

अस जिं'दे लारें-लारें पर टुरी-टुरियै हुट्टे-हारे आं,

आशा दी नगरी कुत्थें ऐ ? ओ सुरगी थारे कुत्थें न ?

किन्ना लम्मा ए जंगल ऐ, अजें किन्नी भटकन बाक़ी ऐ,

दिन तुप्पै सूरज गी, पुच्छै दीं रात सतारे कुत्थें न ?

गरसाल किला ए भागें दा, छप्पने गी थाहरा भाएं ऐ,

जीवन तै लड़ने गी इत्थें, पर ढाल-दुधारे कुत्थें न ?

अपना-अपना गै जीना बी हुन किन्ना भारा सेही होऐ,

दूएं दे भार जो बंडडे हे, ओ मुनस प्यारे कुत्थें न ?