तुसें दोद्धी चाननी दिक्खी ऐ, मटमैली चाननी नेईं दिक्खी

Ghazals·1 min read·

बे-मैहरम हासे हसदे ओ, मैहरम गम-ख्वारी नेईं दिक्खी ।

धनवान ओ, सस्ती ग़ज़लें दे शे'रें इच इशक पलै तुं 'दा,

तुसें इश्क दी तल्खी नेईं दिक्खी, उ'दी निग्गोसारी नेईं दिक्खी ।

जिस कीर्त्तन करदी भीड़ै चा, इक शैल जुआन जनानी गी,

गुंडे लेई गे, उस भीड़ै दी तुसें नाम-खमारी नेईं दिक्खी ।

एह सुच्चे सोहने मुखड़े न, हर-दम एह मालां फेरैदे,

इ'न्दे फदैं इच छुप्पी दी, तुसें कपट-कटारी नेईं दिक्खी ।

तुस आहलाडें आले पैंछी ओ, हिरखै दे तराने गांदे ओ,

बिच्छड़े दे पपीहें कि'यां ही, एह रात गुजारी, नेईं दिक्खी ।

फ़ाके, गुर्बत ते किन्द-अना दे वीरानें इच पलदे न,

उ'नें कवियें दी, फ़नकारें दी तुसें सग्गोसारी नेईं दिक्खी ।

इक रिशम बी जिसदे जलवें दी, सौ गज़लां बनियै बरदी ऐ,

उस दर्द दे मस्त कलन्दर दी ओह शाही सुआरी नेईं दिक्खी।