सूरजा दी उज्ज्ल सनैहर बनी औन्दे न,
ते चाननी दी चान्दिया दी नैहर बनी औन्दे न,
फुल्लें दी सगन्धियें दी सुखम अवाज जड़े,
गाने आले पैंछियें दे गीतें दा न साज जड़े,
मामें दिएं लोरियें दा सुरग सजान्दे न,
बेदना बजोगना गी बोलना सिखान्दे न,
उ'नें अक्खरें दी मिगी लालसा सतान्दी ऐ॥
मनै दे पतालें जाई भेद जड़े सारे लैन,
हीखियें दी सतरंगी पींहुगें दे लुआरे लैन,
बदलें च बिजली दा हासा बनी जान जड़ें,
हिरखै दी सैनतें दी आसा बनी जान जड़ें,
कंगरें ते ठप्परें दी बेदन सुनान जड़ें,
मित्ती दियें ढेरियें चा किरणां जगान जड़ें,
उ'नें रक्खरें दी मिगी लालसा सतान्दी ऐ ।।
सुनें दियें लैंकें बिच रावणें दा राज ऐ,
सच्च ते सुनीतियें गी कम्ममें दा काज ऐ,
मन्दरें सगन्धियें दे उडडे गुबारे न,
उ'दे पिच्छें बासना दी अखियें दे शारे न,
जनता दी आतमा दा रूप जड़ी सीता ऐ,
स्वारथा दे रावणा ने उसी कैद कीता ऐ,
धरती दे पुत्तरें गी गैरत सखान जड़ें,
लैंका दियें लड़ियें च भांबड़ जगान जड़ें,
उ'नें रक्खरें दी मिगी लालसा सतान्दी ऐ ।। ✧