नर्मीं चित्रकला दी नमैश

Poems
10 min

चित्रकला दी इक नमैशा अन्दर मेरी हालत के हो?
जि'यां कोई अनजान भलोका
ओपेरे थाहर, अनजान मनुक्खें कोल चली जा,
नजर मला, जे मत कोई अपना पनछानू निकली आवै!
स'बनें गी पर ओपरे दिक्खी जा भलखोई ।
सेही हुन्दा हा-
अद्धी गल्ल, अधूरी कोई,
तरसै दी पूरी होने गी,
कोई बुझारत ऐ ही खड़ीती,
रंग-बरंगी लाई पुशाकी,


  1. Pad (लिखने आस्तै बरती जाने आह्लली इक सिरै बज्झी ही कांहदें दी थ'नी)

आक्खै करदी -
"ऐ सयाना तां कोई समझै !"
भाख नमीं-
सुर-ताल नमां हा-
पुच्छै दी सुनने आलें गी-
"बोल मेरे किज समझा आए ?"
हत्थ बधै दे स'बनें पासें
जे कोई बधियै पैंचा मारै !
नैन बजोगी,
बिट-बिट दिखदे,
बड़ी न्यालप लेइयै बैठे,
उस मैहरम पनछानू खातर
बेदन उ'न्दी समझी लै जो,
रुकियै, मुंडी लहाइयै मुस्का,
बोलै नेईं भाएं मुहां किज बी ।
जां सेही होए-
नेकां खत न, बे-सिरनामा,
नमीं लिखाई
भाषा-शैली-भाव नमें न,
ते झक्कै दे लिखने आले,
पढन बी होंगन कुसै शा जां नेईं
चित्रकला दी इक्क नमैश ओ दिक्खी ही
पर भुलदी नेइयों । $\diamond$