ओ आया,
किश गुनगुन करदा, डूहरे भरदा झूमदा-झूमदा आया
उसी सुनाने खात्तर चाऽ ने
गीत नमां में पढ़ी सुनाया ।
नैन मेरे छलके ते नेईं, पर गिल्ले होई गे ।
ओ डूहरे भरदा जा दा,
जात हा उसदा हिल्लै करदा,
जि'यां हा ओ कि'ल्लै करदा,
किज घोखै 'दा जां किज खा' दा
कंधै पर हा दिखदा जा दा
इक किरली, इक पक्खर, ओ हो !
में पछताया!
इस बोले दे अग्गें की में बीन बजाई !
की गीतें दा मान गोआया, की में बेदन ए कलपाई?
किरली, पक्खर पगड़ी लेई गेई,
नजर उ'दी ओ सुन्नी रही गेई ।
बिन्द मुसकाइयै आखन लग्गा-
"रोह निं करेओ,
शैल-शैल हा, बड़ा शैल हा!"
जात फही, उसदा हिल्लदा ल'ब्बा।
में पछताया
चेता आया-
इक दिन ही गोपाल अष्टमी,
गौ दिक्खी में शैल सुन्हाकड़ कपला रंगी-
ओ मेरे गै कोला लगी,
सीस नोआइयै, पेड़ा देइयै,
कन्ने-कन्ने जान लगा में
हार गलै इच पान लगा में,
उस कपलां ने जात बाकेआ-
हार लेआ हत्थै चा खोही,
उसी चापदी अगड़ी होई ।
कोल खड़ोता दा इक जागत हस्सी पेआ,
आखन लग्गा-
"चंगा होआ, इसने खाड्डा।
गला इसदे तुस पान्दे तां ए-
होर कुसै दी गवै ने आइयै खाई जाना हा,
तुसें झूरना-पछताना हा!"
गल्ल सुनी, में हस्सी पेआ,
जागत चंचल नस्सी गेआ।
पच्छोता हुन रेहदा नेई हा। ✧
नमीं पीढ़ी
नमीं पीढ़ी ऐ उस्सरै दी,
ए युग बदलने आला ऐ !
''जे होई लाम फही मुड़ियै,
तां बी मरना, असें मरना,
इ'नें बड्डड़े लोकें ते जाना ऐ नस्सी-
मोटर ते लारी कोल जे इ'दे न।
असें दस्स जाना कुत्थै ?
की ए झूठ ऐ ? माधो यार ?''
जिसने ए आखी ही
ते जिसगी ए आखी ही-
मेरे अग्गें-अग्गें ओ दोऐ हे जा दे,
जागत अनभोल,
तेहरे-चौदें दी बरेस ही।
गल बाहमां पाइयां,
नंगे सिर,नंगे पैर, टल्ल मैले।
गल्ल सुनदे गै जिन्दू इच सर-सर होआ।
मेरी धरती दी ए नमीं पीढ़ी ऐ उस्सरै दी,
भूत-परियें दियां गल्लां करने दी बरेसा इच
गल्ल लाई दी ऐ इ'नें बी जीने दी, मरने दी,
लामां दे छोरें दी,
उसदी बरबादी दी।
समाजी भेद-भावें दी
ई'दे सोहल कालजें बी
चोट कोई खाद्धी ऐ ?
अनजान सोचें कि 'यां
दिक्खी बरबादी ऐ ?
आपूं गी, दुएं गी कि 'यां पनछानै दे !
बक्खो-बक्ख धड़े दो, सब किज जानै दे।
तेरी अख्खिएं च खुशी ही,
कन्ने किज चिन्ता बी !
ए नमीं पीढ़ी मेरी, सोहगी समझदार ऐ,
धक्क इसने बी अजें पर बड़ा औखा चढ़ना ऐ ॥ ✧