मीन्ना बज़ार

Poems
10 min

हुन भीड़ै दे रौले शा घबरान्दा नेईं में,
रस्ते मल्ली, धिक्क-म-धिक्का, बेफाँदी, बेमतलब, बैतल-
भीड़ें दे हुन रौल्लें गी में पढ़दा जन्नां;
रूप-दखाबें दी अनसम्बी गैहलें बिचा लंगदे-लंगदे,
रुकियै, उच्चे थाहर खड़ोइयै, दिक्खी लैन्नां -

  1. मेरा ज़मीर ।

ए मीना बाजार सुन्हाके,
इक गज़्लै दे शेरें आंगू, रग-बरंगे, आप-मुहारे,
इक-दुए नै रलदे बी नेईं,
सेही हुन्दा ऐ मोती-मुंगे खिल्लरी गेदे
मैहनत परसे दी धरती पर, चलदे-फिरदे मीना-सागर
ए बी इस मेरी दुनिया दी, पोथी दे, किज रोचक ब’रके,
पर पोथी ए ग्रैंथ बड़ा ऐ
रामायण दी कहानी आंगू,
सुन्ने दी इक लंका दी बी चर्चा औन्दी जेदे अन्दर,
ओ सुन्ने दी लंका बी ते इक मीना बाजार गै ऐ ही,
जि’दी सजावट चमकानै गी,
जिसदा रूप बनाई रक्खने गी,
अनगिनती लोकें गी हासे
अनगिनती लोकें गी अत्थरू
लचारी इच देने पे हे! ✧