मनै दा अम्बर सुन्ना-सुन्ना

Poems
10 min

ना सतरंगी पींहग गै कोई;
ना बदली कोई आप-मुहारी
इस रुत्ता शा होखी सं'गदी,
चेतें गी ए देऐ खलारी ।
मनै दा अम्बर सुन्ना-सुन्ना!

इक्क थमां नेकां होई जन्दे,
सोचां, चेते रमजां मारी,
कोई कोई चेता फुल्ल ते कलियां,
मते बनी जन्दे कंडयारी ।
मनै दा अम्बर सुन्ना-सुन्ना!

अम्बर सुन्ना बिट-बिट दिखदा,
ए बस्तार भला कित कारी!
इ'नें पैंछियें घेरी लैता,
बित्थ कुतै नेई बिन्दक सारी।
मनै दा अम्बर सुन्ना-सुन्ना!

अम्बर चारै कूट झुके दा,
बर्तमान दी लीकर मारी,
चेते पिछले पर्दे पुटदे,
खोहलै चिन्ता अगली द्वारी।

    मनै दा अम्बर सुन्ना-सुन्ना!

खीर हंस इक, उज्जल-उज्जल,
आई जन्दा ऐ पेदा तारी।
आसा दे कमले दियां रीहगां,
नैन बनी गे झील न्यारी।
सुन्नै अम्बर लोऽ मुसकाई! ✧

    **मनै दियां रुत्तां**

ए जिस चाल्ली समाने इ'नें तारें दे गै गभलै,
चमकदा चन्न आई जन्दा ते लोऽ उसदी ऐ छाई जन्दी।
बस इ'यां गै मेरी आसा दे फुल्लें पर कदम रखदी,
खुशी कोई, सजीला रूप लेइयै फेरा पाई जन्दी।
कदैं फही बदल बेचैनी दे आई जन्दे घटां बनियै,
गरजदे, नरकदे, लड़दे, लमकदे लिशकदे, ब'रदे।
कदैं रोहदै दे न्हेरी-झक्खड़ें दी धूड़ छाई जन्दी,
कदैं लचार खिंझें दे घने तूफान आई घिरदे।
मनै मेरे दियां रुत्तां, ए नीला गास पनछानै,
कदैं बदल, कदैं धुप्पा दा छाई जाना!
मनै दे नीले गासै पर तमासे सब ए उ'यै न,
कदैं बदल बराही जाना, कदैं डारें बराही जाना॥ ✧

    **मैं !**

'में' बीणा ऐ, सुरबहार ऐ, इकतारा ऐ, कैसी, बं'जली, किंग, चंग ऐ,
उ'आं ते ए ढोल ऐ अक्सर,
जां डफली जां डफ्फ-नगारा!
के नेईं ऐ ए?
हर चाल्ली दा साज़ ए बनदा!
हर चाल्ली दा तार ऐ इसदी!
कला दी गैं ए मिनदा चलदा,
कला दे पैंछी कन्ने कन्ने गासें दूरें उड्डी सकदा,
कला दी मछली कन्ने नीले सागर डूंंगे सोधी सकदा।
कला ऐ जिन्नी-इन्ना ए ऐ!

कदें-कदें झनकार ए इसदी
सृष्टि दा शृंगार बनी जा,
फुल्ल बनी जा, फुल्लें दी इक ब्हार बनी जा,
भौर बनी जा, भौरें दी गुंजार बनी जा !
ज्ञान-राग दी सरगम बनियै
तत्त-विवेक दे दीए बालै !
प्यार-मुहब्बत-भाईचारे दे इन्द्रधनुख केईं डलकां मारन;
कदें-कदें ते कुतै-कुतै गै !
में बीणा, में पुरबहार, में इकतारा,
ए सुरें च बजदा
कदें-कदें ते कुतै-कुतै गै !
अक्सर बजदा बेफौंदा ऐ
बेताला, लै-हीन, पलचदा कदें !
के बजदा ऐ ? आप निं जानै ;
हर गीतै दा मैहरम बनने दा ऐ पही बी दाऽवा इसगी !
ढिल्ला ढोल, नगारा सिज्जा, डफली-डफ घमंडन मोई
पही बी अपना अपनापन ऐ..... नशा बड़ा ऐ !
'में'
हर चाल्ली दा साज़ बनी सकदा ऐ ! ✧