मौती दी पतझड़ हारी गेई, जीवन दे फुल्लें-कलियें शा,
प्रलया दे मरु-थल हारी गे, हिरखै दी रौंसली गलियें शा।
प्रीतै दी किरणें दे छहोंदे, नेरें इच चानन होई जन्दे,
तूफान बवंडर, हिरखै दी, कोमल तन्दें चा कसोई जन्दे।
उस्सै हिरखै दी संजीवन, पीए सृश्टि गुलज़ार बनी,
फुल्लें इच खुश्बू उस्सै दी, भौरें दी ओ गुंजार बनी।
प्रेमी दे चित्तै दी धड़कन, गोरी दी नैन-कटार बनी,
ज्याणें दी मोहनी चंचलता, बुड्ढें दी ममता-भार बनी।
लय रेशमी लोरी दी उ'यै, ग'बरू दी ओ ललकार बनी,
हर कला सखाई उस्सै ने, कवता उस्से दे थाह्र बनी।
सृश्टि दी बगदी धारा दे कंडे बी ओ, मंझधार बी ओ,
किश्ती बी उ'यै, चप्पू बी, मल्लाह दी साम्ब-सम्हाल बी ओ।
माह्नू प्रीतै दा रस पीऐ, सृश्टि दा रूप सोआरै दा,
श्रृंगार नमें ए सोधै दा, तन-मन उ'न्दे पर बारै दा।
बागें इच फुल्ल खिड़ै करदे, गांधी-गौतम मुस्का करदे,
मनसूर चढ़ै दे सूली पर, हिरखै दे गीत न गा करदे। ✧