माह्रनू सिरमौर, माह्रनू धरती दी शोभा ऐ,
इन्नी गल्ल जानी पर जानियै बी जानी नेईं,
माहनू के, मनुक्खता दे रंगें च रंगोए नेईं
माहनू होइयै माह्रनुयें दी बत्त पनशानी नेईं?
माहनुयें दा जीन बड़ी औखी लम्मी बत्त ऐ,
गै देने थमां पैहलें थाह्र पौन्दा दिक्खना।
नमें सिर नमीं औख, सिर चुक्की लैन्दी ऐ,
औखें गी दबाने आले ढंग पौन्दे सिक्खना।
सूल पैरें चु'ब्बी जन्दे, पैर जन्दे आबली,
के'ईं बारी हत्थें-पैरें बारी आई जन्दी ऐ।
औख केईं रूप लेइयै छ'ब्ब लाई जन्दी ऐ।
गासा पासै दिक्खी करी चलने दी खोऽ जिसी,
भुंज ओदी गेई दियें खु'जे गी सम्हालै नेईं,
चित्त पगंडंडियें दा धुक्खै ओदे पैरें ख'ल्ल,
बत्ता पर दीए कोई ओदे गित्तै-बालै नेईं॥ ✧
[1958]