ए रातीं दा खीरी बेला

Poems
10 min

ए रातीं दा खीरी बेला, सुरकी लोऽ झकदी शरमान्दी,
रुनझुन-रुनझुन होन लगां फही, छेड़ सुहानी ए मनभान्दी।
तार मनै दी लहाने आले सुर गीतें गी थ्होन लगे न,
मन गै जिन्दा रूप पछानै मेल निराले होन लगे न।

हत्थ नचिल्लै नैन मटोए मस्ती लैहरां गिनदी जन्दी,
कन्नै रस्तै मोती ब'रदे, नैन कटोरें मिनदी जन्दी।
परदे महीन-बारीक सुहामें, नेहरा डोर सम्हालै करदा,
नमें सुरें दे झिलझिल परदे, नमां चतेरा तालै करदा।

पैरें दे केई तालें बज्जी, छेड़ गिल्लियां ठुनकै करदी,
बक्खरे-बक्खरे तार हलान्दी, छेड़ै करदी, झुनकै करदी।
ओ कुड़ियें दी टोली आई, सुर इ 'न्दे अनबिद्धे मोती,
रंगबरंगे सुखाने छनके, झिलमिल-झिलमिल आसा जोती।

ए मुरगाइयां गासें उड्डन, नमें शैलपै तुप्पन चढ़ियां,
हैंस कतारां उज्ज्वल-उज्ज्वल, चूग न जि 'न्दे मोती-लड़ियां।
बाल बरेसा दा रस लेइयै, किरणां बनियै गैली चमकै,
नेहरें दे मन थूंहदे जन्दे, ए लोई दे झुमके लमकै।

पारबतियें दी ए टोली, दान शिवें दा मंगन चली ऐ,
नर्मी बरेसा दी अगवानी, तोरण रस्तै टंगन चली ऐ।
ए सृष्टि दे अमर सुरें दी, सरगम बांहू पसारै करदी,
ए करजे दी किस्त समें दी, धरती गिनियै तारै करदी।

ए बुज्झो हां कु 'न लंगें दा, गै जिसदी ऐ रुकदी जन्दी,
देह इसदी किस पीड़ा कन्ने, लिफदी जन्दी, झुकदी जन्दी।
गैहल नमानी सैहमी-सैहमी, ता तलियें दा जाले पांदा,
उ 'ब्बरे दे सरकंडे सेई गे, भार दुआसी दा नेईं भांदा।

ए पन्नें दी बिधवा नूंह ए, नेहरें दिए बालन जन्दी,
रोज तलाऽ दी ठंडी गोदा, जलदा जोबन स्हालण जन्दी।
चार-चफेरे कधां टिब्बे, टक्कर लगदी औन्दे-जन्दे,
पैरें दे पोटें पर छाले, बनदे जन्दे, बौन्दे जन्दे।

ना ए कंध टपोंदी उच्ची, ना ए झल्ल पलामन जन्दे,

आले जिन्द बाहरा सुनचन, सुखने ओ नेईं हम्बन जन्दे ।
सुन्नी नजरें साम्बी रक्खे, कपटी बहारें दे ओ लारे,
चुप-चपीते ओठें अन्दर मकदे ज्हारां सूहे डारे ।
सूंके कन्मे कम्बै छात्ती, सीर रुकी दी तरले पांदी,
इस चुप्पी दे परदे पिच्छें, खिंझ, कसाले, परलै, आंधी ।
जिस बाऊ ने अतर चराए, ओ बी नजर चराइयै लंघै,
जिसदी गोदै पली-मठोई, उस्सै धरती गी ए डंगै ।
धरती अम्बर मिलदे नेइयें, झूठे लारे,
कैसी भुंज खरोतै करनी? ए लारे नेईं बनदे सहारे। ✧