डोगरा हाल¹

Poems
10 min

प्राणें आली जोती दे हे जड़े परवाने बीर,
कला दियें चोटियें प'आसन जमाए जि'नें,
जि'न्दी गेई अग्नें सिर पहाड़े दे हे झुकी गे,
ते जि'न्दे बलिदानें राज-पाट ए बनाए हे,
उ'चै जदूं हिम्मती दा रस्ता बसारियै
बड्डी-बड्डी भेलियें दे ठौगर मनान लगे,
मान-अपमान, जस्स-गैरत भुलाई करी,
राज-दरबारियें दे शारें पर गान लगे,
तदूं सहाड़ो जातियां दी एकता त्रुट्टी गेई,
धड़े-बन्दी आले जैहरी धोफें इच फसी गेई,
उ'नें चुट्टे-चूचड़े दे लारें दा तमासा दिक्खो,
भोले परसानुयें गी दित्ती ए खडाल ऐ!

“अपना ओ खून तुस, धन्न तु 'न्दी वफादारी ।”
उस्सै वफादारी दी सगात ए थ्होई असें,
बिना कन्धे, बिना छाता, धोफे दा समान्नी फुल्ल,
“डोगरें दा हाल ” जियां डोगरें दा हाल ऐ ॥ ✧