डोगरी दा मुल्ल उ'नें मामें गै पछान्ता ऐ,
जि'न्दे मना बिच लग्गा लोरियें दा तान्ता ऐ ।
रोन्दे गि'ल्लुयें गी लोरी पल्लै च हसाई लैन्दी,
फुल्ल कलमाए इक खिना च खड़ाई लैन्दी ।
डोगरी दा मुल्ल पुच्छो कम्मनें-मजूरें गी,
जिन्द जि'न्दी जरी लैन्दी जालें गी ते झरें गी ।
मनां भार चुक्की जेल्लै अंग-अंग कंबी जन्दा,
इक भाख लान्दे बस दुक्ख सारा सं'भी जन्दा ।
डोगरी दा मुल्ल पुच्छो नारियें बजोगनें,
फुल्लें आंगू आतमा ने जि'न्दी दुक्ख भोगने ।
कूंजें आंगू धारें ते पसारे बेही रोन्दियां,
प्रीता आली सूलियें प' जड़ियां टगोन्दियां ।
गीत बनी-बनी उ'न्दी पीड़ घटी जन्दी ऐ,
भाख लाए बिना उ'न्दी छाती फटी जन्दी ऐ ।
दूर गेदे सज्जनें गी आनियै मलाई दिन्दे,
जलदियें धुप्पें बिच चाननी बछाई दिन्दे ।
गारड़ी दरेस कोई बार जदू लान्दे न,
सुक्की दियें नदियें गी मुड़ियै बगांदे न ।
सुनदे गै अक्खियें च डारे मकी पौन्दे न,
जख-ठंडे कालजें प्राण तपी पौन्दे न ।
सिट्टा ए सियास्ती दा डोगरी दा लाएओ नेईं,
भाषा ऐ गरीब, इसी बोलिया चढ़ाएओ नेईं ।
तु'न्दे गज लम्बे, बर डोगरी दा छुट्टा ऐ,
तन्द-तन्द सुच्ची, इक धागा नेइयों खुट्टा ऐ ॥ ✧
[1950]