बर्मियें दे सप्प

Poems
10 min

लोक-विश्वास ऐ-
जे बनी दियें बर्मियें च सप्प आई रौहंदे न ।
विश्वास ए-कु'न जानै
सच्चा ऐ जां झूठा?
पर, आखदे स्याने न-
जे मनै दिया बर्मी च
सप्प केई आई जंदे,
डेरे लाई लैंदे न ।

                            x    x    x

    इ'थै नेहा इक सप्प हुंदा ऐ घमंडै दा,
    बिस्सला, डरौना सप्प,
    घड़ी-घड़ी बर्मी चा बाहर आई जंदा ऐ
    बल खंदा,

सूंक़दा,
ते झुम्मदा, डरांदा ऐ।
ते माहनू ओदे अग्गें बस्स लचार होई जंदा ऐ।
ओदियें गल्लें इच,
ओदियें सोचें इच,
बिस्स उस सप्पै दी गै र'वै नित्त सुरकदी

x x x

एदे विपरीत इक सप्प होर हुंदा ऐ,
हीनता! दी भावना दे न्हेरे इच बैठा र'वै,
बल्लें-बल्लें, चुप-चाप घुलदी ऐ बिस ओदी,
ते माहनू दियें सोचें इच,
झक्कै ते संकोचै दा जड़डापन भरी देऐ।

x x x

इक होर सप्प ऐ
बड़ा गै मलैम
धागे आंगू पतला
दिंदा झलकारा फिरी छपन होई जंदा ऐ।
सप्प ऐ ए डरू, बे-बसाही दा।
अपने-पराएं इच फर्क नेईं करै कोई,
हर चीज इसी सेही हुंदी ऐ खतरनाक,
हर इक छेड़ा पर सोहगा होई जंदा ऐ-
चतन्न होई जंदा ऐ
बे-बसाही गै बे-चैनी बनी जंदी ऐ

x x x

इस बर्मी दा सारा थाहर जेहड़ा मल्ली लै,
हुंदा ऐ ऐसा बी-
मुट्टा, भारा नाग इक
बि'न्नी गै निं खो'लदा।
न्हेरिया नुक्ककरा च र'वै जेहड़ा बैठा दा,
सप्प ऐ ए मूढ़ता दा,
मूढ़ कुंद-जैहनी दा
लोऽ निं सखांदी जिसी ज्ञानै-विज्ञानै दी।

x x x

स 'बनें गै सप्नें दे न-
रंग-रूप बक्खरे,
सभाऽ बक्खो-बक्ख न
सांझी गल्ल इक्कै-
जे रौंहदे न इक्कै थाहर
मनै दिया बर्मी च
ते मनै इच माह्नू दै
सिनक बड़ी हुंदी ऐ अध-कचरी सोचें दी।

× × ×

सिनक ऐ ए जिन्ने चिर
खाने गी थोंदी रौहनी
सप्नें इ 'नें बर्मियें चा बाहर कदें औना नेईं।
अध-कचरी सोचें दी
सिनकू गी दोस्तो!
मनै इच बर्मियां बनान मत दिंदे तुस।.... ✧