ए मनूक्खी जीवनै दी कत्थ,
ए जुगें दा बगदा पाणी,
बगदा आया, इस करी सड़दा नेईं
बगदा आया, इस करी मैला बी ऐ !
बगदा पाणी, जिन्दगानी दी निशानी
बगदा जा करदा जुगें शा
मूढ़ता दा हठ इसी
चलदे जाने दा नशा
सोच उन्नी नेईं ऐ जिन्ना दौड़ने दा इक मज़ा !
ढालमें रस्तें दा जानू
समतलै पर गै इ'दी जड़ी चलै, बल्लै चलै,
समता इसी जचदी नेईं,
ए थाहर उच्चे जीवनै दे सुच्चे आदर्शों दा रूप
हांब नेईं पुजदी एदी
उ'न्दे कोलां लेंगी जा,
उ'न्दे परछामें, बसाइयै चित्त अपनै-समझदा
ओ ऊंचाई छूही लेई !
म्हेशां कंढे-किनारे, खैहरदा !
पाबन्दियां जरदा नेईं-मरजाद भांदी नेईं इसी
के कोई मंजल एदी
ना इसी मंजल पता-ना पता रस्ता इसी !
चलने दी काहली ऐ बड़ी !
ते काहलें लेईं मंजल नेईं रस्ता नेईं
पर मूढ़ता अपनी दा इसगी मान ऐ।
बगदा पाणी जिन्दगानी दी निशानी-
बगदे पाणी गी कदें फुल्लें नै मोह हुन्दा नेईं !
पर ज़िन्दगानी सृष्टि दा वरदान ऐ
कुदरता गी खेढ अपनी दसअसल प्यारी बड़ी,
मरजाद-भुल्ली जीवनै दी इस रवानी बिच्च तां
प्यार-ममता-न्यांऽ सचाई-त्याग-बलिदानें दे ओ
- "दर्द मिन्नत-कश दवा न हुआ।" ग़ालिब
कमल खिड़दे कोई-कोई, ओ बी कदैं !
चिक्कड़ सरांहदा भाग अपने
लौहर नचदी जीवनै दी !
निरमैल रंगत, बेन्याज़ी-रेशमी खुशबू अहा !
ओ कमल, धरती दी ममता दा कमाल !
ओ कमल निरलेप मस्ती दी जमाल !
ओ कमल नूरानी जलवे दा मसाल !
ओ कमल सूरज दी किरणें दी सम्हाल !
ओ कमल जाती, फिरके, धर्म, धरती स'बनें कोला बेन्याज़
हिन्दू नेईं, मुसलमान नेईं, ना सिक्ख ना ओ पारसी
ओ कमल गीता बी ऐ, कुरान बी, गुरबानी बी, अंजील बी
ए कमल खिड़दे बड़ी मुश्कल कदैं
देवते तरसन इ'नें गी !
संत मस्ताना ओ नानक ते गुर प्यारा-
प्यार-बहदत दी ओ नूरानी किरण
त्याग-भाईचारे दा ध्रुव-तारा,
ऐसा गै ओ इक कमल हा ! ✧