खुशबुएं पर कोई पैहरा नेईं, सौ पैहरे कली ज्यानी पर

खुशबुएं पर कोई पैहरा नेईं, सौ पैहरे कली ज्यानी पर,

लैहरें गी ब'न्नन नेईं होआ, सौ ब'न्न बनाए पानी पर।

सब नुक्ता-चीनी करदे न, ए समां बुरा, ए कलजुग ऐ,

धागें दी अपनी रंगत ऐ, जो फैली सारी तानी पर।

उडडे होंदे हे गासें पर, हुन कंबदा पैर ऐ भुंआ बी,

किशती जिन्ने चिर साबत ऐ, तरदी उन्ना चिर पानी पर।

अपनी डाहली दे कंडे 'शा कोई कलि कदें बी संगदी नेईं,

जीवन खिड़दा ऐ औखें च, नेईं सार असें पन्छानी पर।

\#\# Page 146

हर खुशी-गमी दे दागें दा, की दाग बनी जा जीवन पर,

सौ चीज तरै, सौ डुब्बी जा, लीकर बनदी नेईं पानी पर।

उच्चे महैलें गी टऊ होइयै, सब दिखदे रेह, सराहंदे रेह,

इस थाहर जो कुल्ले उज्जड़े हे, उ'दी कहानी नेईं जानी पर।

सौ कंडे चुब्बे जिंदे 'शा, उ'नें फुल्लें गी पही तरसै ने,

ए मन ते मूढ़ ज्याना ऐ, रोह औंदा अक्ख सयानी पर।