जोबन ओ जि'यां धुप्प ही, ढलदी चली गेई

जोबन ओ जि'यां धुप्प ही, ढलदी चली गेई,

सूरत ओ जि'यां बर्फ ही, घलदी चली गेई ।

लारें गी बोल समझियै, सजदा रेहा ऐ रूप,

हीखी ओ इक फरेब ही, छलदी चली गेई ।

शिकवा-शकैत कोदे ने करदे, कुसी ही बेहल,

फरयाद अपनी रोलें' च, रलदी चली गेई ।

भोले न फुल्ल व्हाऊ दी गोदै च नच्चै दे,

खुशबू गी बल्लें लुटियै ओ स'लदी चली गेई ।

तेरी गली च याद लेई आई ही चुपचाप,

मित्ती गी लेइयै मत्थे ने मलदी चली गेई ।

जींदे नराशा इच्च रेह, आसा दे आसरै,

बत्ती कदै ए स्ह्लदी, पही बलदी चली गेई ।