ग़ज़ल-31

Ghazals
10 min

तूं अम्बर बगानै भरें की दुआरी,
हवा जित्थें चलदी ऐ बनियै शकारी ?

करो चर्चा इ'न्दी, तां हसदी ऐ दुनिया,
इ'नें रोगें दी मल्ला, हुन्दी निं कारी।

ए छप्पड़ ते कूहलां कुदे आस्तै न,
की डबरी न्हवै, जिसगी आवै निं तारी?

ए औखे न पैंडे, तुसें निं कटोने,
कु'दी माऊ देनी ऐ रस्तै 'तै न्हारी ?

महब्बत दी संधा जड़े खेड्ढे न,
उ'नें कोई औखी फही बाजी निं हारी॥ ✧

ग़ज़ल-32

भौर दिक्खी ए पसोऐ, फुल्ल अजें सजरा ऐ ए,
दौं दिनें दे रूपै पर, कैसा इ'दा नखरा ऐ ए!
रोज इक पैंछी नमां, बागै च औंदा ऐ मेरै,
बीतदे दिन आखदे जन्दे, तुगी टपला ऐ ए।
कत्थ सम्भी जा, निं सम्भै सुनने आलें दी ए तांहग,
ज़िन्दगी ते दर-हकीकत, मौती दे मगरा ऐ ए।
याद पिच्छें झांकदी, हीखी अगेतर घूरदी,
हद्द नज़रें दी तेरी, बस्स सामने तगरा ऐ ए।
सिमकदे अक्खीं चा खारे अत्थरुं तरकां करान,
तूं जड़ा हसदा रेहां, उस्सै दा बस्स बदला ऐ ए।
में कदें इस चाल्ली बी रुज्झी गेआं अपने च गै,
मी बझोआ अपना छौरा, जि'यां कोई बखला ऐ ए।
रुत्त बरखा दी, फुहारें बदलियें दी रौंस ऐ,
गलत थाहरा पर खड़ाते रुक्खें लेई खतरा ऐ ए।
साम्भ इसगी, इ'थै ते पनछान इत्थें ए तेरी,
सोचने दा ढंग तेरा यार, किज बखरा ऐ ए।
धूं नज़र औन्दा नेईं, अक्खीं च जाला की पवै ?
ठीक, सब किज ठीक पर, मौसम ज़रा खचरा ऐ ए ॥

ग़ज़ल-33

     जिसदे घरै च दुक्खें दे न्हेरे दा डेरा ऐ,
     उसगी दलासा दिन्दे ओ-सूरज ए तेरा ऐ!
     लोऽ बेही गेई मझाटै की, किज थाहर मल्लिऐ ?
     न्हेरे दा घेरा ते अजें, दोहरा-तरेहरा ऐ।
     न्हेरे च इक सनैहर-जन लीकर बनी गेई,
     तारा कोई मलंग हा, फूंकी 'आ डेरा ऐ।
     ए पक्खरां पलमोन ते नच्चन ए जोगनां,
     निरलेप ऐ मसैहरा, उ'दा जोगी दा फेरा ऐ।
     जोगी दा फेरा ए नेईं, कोई गल्ल होर ऐ,
     इस गैहली कन्ने इन्ना की ए हिरख तेरा ऐ ?

सौ कैदखाने भन्न पर, इक भेत दस्सां में,
बन्दी बनाया जिसने ओ, अपना गै घेरा ऐ।
नाटक ऐ तां पता नईं, नाटक ए कोदा ऐ,
चंगा जां माड़ा जो बी ऐ, किरदार मेरा ऐ॥ ✧