झूरें दे दीए स्हालचै

झूरें दे दीए स्हालचै,

दीए नमें हुन बालचै।

नज़रां न जि'यां बरफ ऐ,

की ईन इत्थें ठारचै ?

आ खेड ए बी खेडचै,

दुक्खें गी आले मारचै।

यादें दियां कठियालिया,

आ प्रीत-सुन्ना गालचै।

खशबू रेही साहें च नेईं,

की भरम पैहले पालचै ?

चेतें दे कंडें चा भला,

हुन फुल्ल केहड़ा तालचै ?

सूरज कुत्तै झांकै नेईं,

उट्ठो, ए गुहड़ सांभवै।। 

\#\# Page 127