गज़ल-84

Ghazals
10 min

काश ज़खमी ए कदैं जज़बात अंगारे होंदे,
गास सुन्ने प मेरै किश ते सतारे होंदे।
हीखियां रोग जदू जान बनी ए लिंधे,
लाज फही इ'दा तदूं लारे गै लाए होंदे।
चित्त ए भारी चलो, जां होबो इसदे गुलाम,
इ'यां बी चैन नेई, नां उ'आं गुजारे होंदे।
बाग ममता दा गै ए आखरी मंजल नेइयों,
दिक्खने-जोग जरो, होर बी थाहरे होंदे।
गंढ चेतें दी जरो, कैहसी चुक्की रखचै,
जीन-बत्तै दे सफर, अग्गें गै भारे होंदे।
झूठ-सच्चै दे बनज, उमर बताई सारी,
काश, हिरखै दे कदैं, सारे बनजारे होंदे।
की चले सफरै च ए यार न कल्ले-कल्ले,
काश, ए रलदे कुत्ते, आपूं-चें सहारे होंदे। ✧