ग़ज़ल-16

Ghazals
10 min

तुसें दोद्धी चाननी दिक्खी ऐ, मटमैली चाननी नेईं दिक्खी ।
बे-मैहरम हासे हसदे ओ, मैहरम गम-ख्वारी नेईं दिक्खी ।
धनवान ओ, सस्ती ग़ज़लें दे शे'रें इच इशक पलै तुं 'दा,
तुसें इश्क दी तल्खी नेईं दिक्खी, उ'दी निग्गोसारी नेईं दिक्खी ।
जिस कीर्त्तन करदी भीड़ै चा, इक शैल जुआन जनानी गी,
गुंडे लेई गे, उस भीड़ै दी तुसें नाम-खमारी नेईं दिक्खी ।
एह सुच्चे सोहने मुखड़े न, हर-दम एह मालां फेरैदे,
इ'न्दे फदैं इच छुप्पी दी, तुसें कपट-कटारी नेईं दिक्खी ।
तुस आहलाडें आले पैंछी ओ, हिरखै दे तराने गांदे ओ,
बिच्छड़े दे पपीहें कि'यां ही, एह रात गुजारी, नेईं दिक्खी ।
फ़ाके, गुर्बत ते किन्द-अना दे वीरानें इच पलदे न,
उ'नें कवियें दी, फ़नकारें दी तुसें सग्गोसारी नेईं दिक्खी ।

इक रिशम बी जिसदे जलवें दी, सौ गज़लां बनियै बरदी ऐ,
उस दर्द दे मस्त कलन्दर दी ओह शाही सुआरी नेईं दिक्खी। ✧