जरदे न सौ कसाले ए भोले, नदान लोक,
नज़रें ने बैठे मिनदे न धरती-समान लोक।
मेरे गै आंगूं इ'न्दी बी लुटनी कुसै ने गंढ,
रस्ते च कल्ले-कल्ले की जा'दे अंजान लोक।
अग्गें ते रस्ता तंग ऐ, मुड़ना मुहाल ऐ,
अपनी गै भीड़, आपूं गै होए हरान लोक।
राजें गी सिर नुआंदे रेह् सै राजे डुब्बी गे,
हुन देवतें प ड़ु'ल्ले न ए मेहरबान लोक।
डुब्बे दे सूरजें गितै हौके भरो नेईं,
लोई दे अमर हुसन दी करदे पछान लोक।
सौ दोस देआं इ'न्दिया बे-मैहरमी गी में,
मेरा नसीब लोक न, मेरी न जान लोक।
झूरै दे ओ, जि'नें छड़े पत्थर गै मारे हे,
मंजल दा इश्क लुट्टी गे बस लहू लुहान लोक। ✧