जेड़ा बज्झा दा चलदा ऐ, उसी कु'न आखै सैलानी ?
जेड़ा अक्खीं चा किरदा ऐ, ओ लचारी ऐ, नेईं पानी।
मेरे बागै च कंडें पर गै खिड़दे आए फुल्ल-कलियां,
मेरी धारें दी बेदन गै बनी जा भाख मस्तानी।
ए दुनिया बी बड़ी लौहकी, ए जीवन बी बड़ा लौहका,
ना जीवन गै समझ आया, ना दुनिया गै असें जानी।
जवानी ब्हार ऐ, रोसे-हिरख-मस्ती न फुल्ल-कलियां,
चली जन्दी ऐ रुत्त जेल्लै, तां छाई जन्दी ऐ वीरानी।
कुतै मोती बनी डलकै, कुतै अत्थरूं बनै खारा,
नजर गै धोखा खन्दी ऐ, इ'ब्बी पानी, उ'ब्बी पानी। ✧
गज़ल-9
Ghazals
10 min