मौती दा हुसन जेल्लै ए पनछानदे न लोक,
किज करने-मरने दी तदूं फही ठानदे न लोक।
सुनदे गौ मोजज़ा कुतै, झुकदे न लक्खां सिर,
सुन्ने दे लु'ब्बें रेत गी बस छानदे न लोक।
दाऽवा पछानने दा जि'नेंगी खुदा दा ऐ,
पुच्छो हां, अपने-आपै गी पनछानदे न लोक।
जीवन गी मित्ती समझियै, जो रेह नकारदे खलारदे,
बीते समें दी रेत ओ कैं छानदे न लोक?
हर बत्त जाइयै मुकदी ऐ, डडलें प तांहियै ए,
डडलें गी मत्थे टेकियै सन्मानदे न लोक।
के-के निं दिखदे-सहारदे, के-के निं पींदे जैहर,
झकदे न, शिकवा ओठें पर नेईं आनदे न लोक।
इक-इक ग्राह गी बंदियै शुकराने करदे न,
अपने गै परसे दा कर्दूं मुल्ल जानदे न लोक। ⟐
गज़ल-79
Ghazals
10 min