इस बस्ती दे लोक भलोके, जा उं'दी तकदीर बनी जा,
देहरी जां दरगाह लै मल्ली, महैन्त बनी जा, पीर बनी जा ।
फिक्के-गूढ़े रंग खलारो इत्थें इक तस्वीर बनी जा,
इस बस्ती इच तुक्का छंडो, ओ बी जाइयै तीरं बनी जा।
मीर इसी जे पीऐ तां ए ‘टानक’ ते ‘अक्सीर’ बनी जा,
पंत जे गागर भरियै लेई जा, इत्थै गंगा-नीर बनी जा।
ओदी गज़लें गी कु'न पढ़दा, ‘दीप’ गी आखन लोक शराबी,
ओ जीवन दा मैहरम कि'यां मुल्ला दी तकरीर बनी जा?
सिर-मत्थे पर रक्खी लौ तां, मान-आदर दी बनै निशानी,
बे-कदरी नै छंडी सुट्टो उ'थै टल्ली लीर बनी जा।
इश्क दे सुच्चे गीत लिखौ ए जिच्चर अपनी कदर पछानै,
इ'थै कलम बिकी जा जेल्लै, खेडें दी ए हीर बनी जा।
धारें-पहाड़ें, नदियां-नाले, झरने-सूट्टे अनगिनती न,
तपदे थलें दे अंदर, हाए कदे कोई इक सीर बनी जा॥ ✧