गज़ल-67

Ghazals
10 min

ए ब्रह्मांड सारा परोने दी खातर,
ए हिरखै दा बे-रूप धागा बनाया।
हवाऊ च लमकै दे अरबां सतारे,
ए सब उस्सै हिरखै दे धागे दी माया।।
तिरी याद आई तां नैनें दे परदे-

पेई गे; कदम कोल औंदे सनोचे।
हवा दा फनाका मी इ'यां बज्झोआ,
कुसै कोल आइथै गलै कन्ने लाया ॥
रेहा चन्न बदली दै ओहल्लै, ब' फही बी,
तलाएं च, झीलें च न्हापे खिड़ी पे।
छपैलां तेरा प्यार लोकें 'शा सौ में,
ब' हर थाहर उस्सै दा चरचा समाया ॥
तेरी याद नैनें दे रस्तै ब'री गेई,
जलन किश घटी मन धनोआ ऐ इ'यां,
ब'री गे बदल, ठंड भुंजा गी पेई,
ते नीला सजीला गगन नजरी आया ॥
मेरे कोल के ऐ जिसी आखां अपना,
मेरी नजरी इच तूं, मेरे चित्तै इच तूं।
ए सब तेरी मानत, जिसी सांभरै में,
उमरी दा पैंडा ए इन्ना मुकाया ॥ ✧