इतिहास पुच्छै, हादसे के-के लखोने न,
किन्ने-कू नाटकें दे अजें पर्दे चकोने न।
किन्ने-कू बारी राम ने बनवास लैना ऐ,
किन्ने-कू रूप लेई करी रावण ए होने न।
पतझड़ दी पीपनी इचा, ब्हारें दे गीत सुन,
जेकर खिड़की पे फुल्ल तां सूली टंगोने न।
जागत जड़ा ए मोए दा, आया ऐ दुनिया च,
एदे बयान शिकवे दे, कुत्थें लखोने न?
मरने दी पीड़ नेईं रेही, मरने आं रोज-रोज,
जीवन-मर्हक्के मोती ने किच्चर ए ढोने न।
पैरें दी छोड़ कोदी ऐ, बदलें दे पिच्छें यार,
बलगै दा कोई, भुजा दा शारे जो होने न।
फही हादसा होना कुतै, बिजली ऐ मिल्कै दी,
जाबर जुलम दे मैहल ए आखिर फकोने न॥ ✧
ग़ज़ल-41
Ghazals
10 min