गज़ल उ'यै नेही इक बी, मना कुदै लखोई जंदी,
जढ़ी झूठे बसाहें पर बनी डारी रखोई जंदी।
जुआनी दी खमारी च तुसें ओ माह्नु नेईं दिक्खे,
जुआनी दी गै हीखी च, उमर जिं'दी कटोई जंदी।
जि'नें रस्तें दे कंडें गी ए मन कुढ़दा ते रोंदा ऐ,
उ'नें रस्तें गै लोड होंदे, पही गैं एदी धरोई जंदी।
जलन किन्नी ऐ दुनिया च, ब' सब खिल्लरी दी पेदी ऐ,
धमाका केड़ा होना हा कदें सारी कटोई जंदी।
भटकदे उमर गुजरी गई, ब, मंजल दा पता कोई नेईं,
कुत्तै अपने नै अपनी झत्त इक बारी बी होई जंदी।
तरसदे जो फुहारें गी, जढ़े सेजल न तुप्पै दे,
उ'नें मारूथल्लें पर काश कोई बदली घनोई जंदी।
खुदा बोला सुनी लैंदा जां इक झूठा भरम मुकदा,
कदें ज़ुल्में दे मारें शा बगावत रलिए होई जंदी। ✧
गज़ल-105
Ghazals
10 min