मल्लाह, लोकें 'शा पुच्छन की जे; घाट-किनारे कुत्थें न,
बगदे दरेंआ ते पुछदे नेई- सागर दे नजारे कुत्थें न ?
फही सुन्ने-सुन्ने रस्ते पर, में कल्ला आं, तूं कल्ला ए,
जड़ै रलियै टुरना चाहंदे न, ओ लोक बचारे कुत्थें न ?
अस जिं'दे लारें-लारें पर टुरी-टुरियै हुट्टे-हारे आं,
आशा दी नगरी कुत्थें ऐ ? ओ सुरगी थारे कुत्थें न ?
किन्ना लम्मा ए जंगल ऐ, अजें किन्नी भटकन बाक़ी ऐ,
दिन तुप्पै सूरज गी, पुच्छै दीं रात सतारे कुत्थें न ?
गरसाल किला ए भागें दा, छप्पने गी थाहरा भाएं ऐ,
जीवन तै लड़ने गी इत्थें, पर ढाल-दुधारे कुत्थें न ?
अपना-अपना गै जीना बी हुन किन्ना भारा सेही होऐ,
दूएं दे भार जो बंडडे हे, ओ मुनस प्यारे कुत्थें न ? ✧
गज़ल-100
Ghazals
10 min